اون جلسه چقدر خرج برداشت؟

یاد بگیر هزینه‌ی یه جلسه‌ی ایجنتی مشخص رو از کیف پول یا صفحه‌ی مصرف خودت بخونی و دو تلاش رو با هم مقایسه کنی.

چی یاد می‌گیری

یاد می‌گیری چطور هزینه‌ی یه جلسه‌ی مشخص رو بخونی و به تنها واحدی که اهمیت داره ترجمه‌ش کنی — چقدر واقعاً خرج برداشت. این درس، درس آخر سطح یکه: هزینه رو یه عدد واقعی می‌کنه که خودت دیدیش، نه یه چیز انتزاعی که بعداً به‌عنوان یه سورپرایز می‌بینیش.

تمرین

اگه کلیدت پرداخت به‌اندازه‌ی مصرفه: برو «کیف پول» و موجودی الانت رو یادداشت کن. تمرین «اولین تغییر واقعی رو ایجنت بزنه» رو انجام بده (یا یه جلسه‌ی مشابه) — و تا یادداشت دومت، چیز دیگه‌ای با همین کلید یا کیف پول نزن، وگرنه اون خرج هم قاطی می‌شه. بعد یه چند دقیقه صبر کن (این مسیر لحظه‌ای ثبت نمی‌شه) و دوباره برو «کیف پول»: کم‌شدن موجودی، هزینه‌ی همون جلسه‌ست. (تراکنش‌های این مسیر مدل رو تو ردیف نشون نمی‌دن، برای همین موجودی قبل و بعد قابل‌اعتمادتره تا خوندن یه ردیف تنها.) اگه کلیدت اشتراک کدنویسیه: همون‌جوری، بین دو یادداشتت چیز دیگه‌ای تو همون پنجره نزن — وگرنه سهمش رو هم می‌بینی — و برو «مصرف» تا ببینی مدلی که استفاده کردی چه سهمی از پنجره‌ی مصرفت گرفته؛ اینجا به‌جای یه عدد تومانی، یه سهم می‌بینی.

بعد همون کار رو یه بار دیگه، تو یه جلسه‌ی تازه، با همون مدل ولی یه خواسته‌ی مبهم‌تر (بدون جزئیات دقیق) تکرار کن: موجودی یا سهم رو قبل و بعد یادداشت کن و دوتا رو با هم مقایسه کن — کدوم‌یکی ارزون‌تر تموم شد؟

کی تمومه؟

  • از داده‌ی خودت می‌تونی بگی اون تغییر کوچیک چقدر خرج برداشت — برای کلید پرداخت به‌اندازه‌ی مصرف یه عدد تومانیه، برای اشتراک کدنویسی یه سهم از پنجره‌ی مصرفه.
  • می‌تونی بگی کدوم‌یکی از دو تلاشت خرج کمی داشت.

چی کار نمی‌کنه

این درس برات مدل ارزون رو انتخاب نمی‌کنه — فقط یاد می‌گیری چطور خودت داده‌ت رو بخونی و تصمیم بگیری. برای این‌که کدوم مدل رو انتخاب کنی، مقاله‌ی «کدوم مدل رو انتخاب کنم؟» رو ببین.

بعضی ابزارها فقط بعضی مدل‌ها رو می‌شناسن؛ مثلاً کلاد کد ممکنه بگه «مدل deepseek-v4-flash رو نمی‌شناسم» — همیشه شناسه‌ای رو بزن که تو کارت کلیدت لیست شده، نه هر اسمی که جایی دیدی.

عادت ارزون‌نگه‌داشتن

بعد از هر جلسه، صفحه‌ی مصرف خودت رو بخون — اندازه‌گیری، نه حدس.